Jugendschutzlager Moringen W czerwcu 1940 w tym samym miejscu założono obóz dla „młodzieży męskiej”. Poza niewolniczą pracą dzieci od 1941 roku były poddawane zbrodniczym eksperymentom pseudomedycznym (m.in. sterylizacji oraz próbom udowodnienia, że kryminalność ma charakter dziedziczny). Więźniowie byli segregowani na poszczególnych blokach, wedle kategorii „przewinień” bądź przynależności etnicznej. Pracowali niewolniczo dla niemieckich firm, głównie dla spółki Piller (Maschinenschlosserei), z Osterode am Harz. Obóz został wyzwolony 9 kwietnia 1945 roku, kilka dni wcześniej część więźniów ewakuowano.
Więźniowie i ofiary Pierwszy obóz był przeznaczony przede wszystkim dla opozycji politycznej względem nazistów. Pomimo tego, że głównie był przeznaczony dla mężczyzn więziono tu również kobiety, głównie z ruchów robotniczych. W obozie kobiecym umieszczono przede wszystkim Niemki będące Świadkami Jehowy (ich udział przekraczał ¾ więźniarek)Pierwszym więźniem oznaczonym jako IBV (Internationale Bibelforscher-Vereinigung – oficjalna nazwa Świadków Jehowy w Niemczech w tamtym czasie) była Anna Seifert osadzona w KL Moringen 9 stycznia 1935 roku., więźniarki polityczne oraz prostytutki.