W latach 1950–1951 zastępca dowódcy 70 pułku artylerii haubic w Gnieźnie, a w latach 1951–1952 zastępca komendanta Centrum Wyszkolenia Kwatermistrzowskiego w Poznaniu. W latach 1955–1956 ukończył wyższy kurs akademicki w Akademii Politycznej w Moskwie, a w 1962 w systemie zaocznym studia w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, uzyskując dyplom magistra. Pełnił wiele kierowniczych funkcji w aparacie politycznym Wojska Polskiego, był m.in. szefem Wydziału Politycznego Głównego Zarządu Tyłów WP oraz szefem Zarządu Politycznego Instytucji Centralnych Ministerstwa Obrony Narodowej (1953–1956). Następnie był szefem Zarządu Politycznego Wojskowej Służby Wewnętrznej MON (1957–1965) – od 1962 w randze zastępcy szefa Wojskowej Służby Wewnętrznej MON ds. politycznych (kolejno gen. Aleksandra Kokoszyna i gen. Teodora Kufla). Od 1965 zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. politycznych (1965–1968). Od 1968 był zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP, a od 1971 I zastępcą szefa Głównego Zarządu Politycznego WP. Od 1968 był także przewodniczącym Komisji Kontroli Partyjnej WPProblemy wychowawcze przedmiotem obrad Komisji Kontroli Partyjnej WP, „Żołnierz Wolności”, nr 269, 14 listopada 1969, s. 1..