Efektem tych prac były referaty oraz publikacje w Kwartalniku Geologicznym i Biuletynie Instytutu Geologicznego. Dotyczyły one ewolucji tektono-metamorficznej strefy dyslokacyjnej Złoty Stok – Skrzynka, a także ewolucji strukturalnej krystaliniku wschodniej części Ziemi Kłodzkiej i granitoidów kłodzko-złotostockich.
W latach 1970. zajmował się także tektoniczno-płytową syntezą rozwoju Waryscydów Polski SW (1977–1978) i tektoniczno-płytową ewolucją Polski. Zaproponował, aby sudecki kompleks skał zasadowo-ultrazasadowych uznać za kompleks ofiolitowy.
Na początku lat 1980. opracował arkusz Niemcza na obszarze bloku przedsudeckiego w zakresie skał podłoża krystalicznego. Wydzielił tam zespół skał kataklastycznych, zwracając uwagę na ścięciowy charakter deformacji.
Pracę doktorską Ewolucja makroenklaw na tle intruzyjnej i postintruzyjnej tektoniki kłodzko-złotostockiego masywu granitoidowego obronił 13 marca 1981 w Oddziale Dolnośląskim IG. Promotorem był Leszek Sawicki, a recenzentami Wacław Ryka, Józef Oberc oraz Alfred Majerowicz.