W 1988, trzy lata po przejęciu w ZSRR władzy przez Michaiła Gorbaczowa, powstał Front Ludowy Łotwy. W roku 1990 parlament przyjął deklaracje o przywróceniu Republiki Łotewskiej i proklamowanie przejściowego okresu do uzyskania pełnej niepodległości (uchwalając jako język urzędowy język łotewski i przywracając flagę łotewską).
1991–czasy obecne W wyniku referendum w 1991 roku Litwa, Łotwa i Estonia ogłosiły (jako pierwsze kraje byłego ZSRR) niepodległość, co zostało uznane przez większość państw świata (nawet przez ZSRR). Tym samym upadły rządy komunistyczne tych krajów.
Niemniej władze ZSRR nałożyły na młode państwo sankcje gospodarcze, co spowodowało kryzys gospodarczy. W tym samym 1991 roku parlament przyjął rezolucję głoszącą, że obywatelstwo oraz prawo wyborcze mogą uzyskać tylko mieszkańcy (i ich potomkowie) zamieszkujący Łotwę przed jej aneksją przez Związek Radziecki. Późniejsi przybysze (i ich potomkowie) musieli wykazać się znajomością języka łotewskiego oraz mieszkać na terenie kraju co najmniej 16 lat. W 1992 roku Rosja zgodziła się na wyprowadzenie z Łotwy swych wojsk. Operację zakończono w roku 1994, a do 1999 roku pozostała jedynie rosyjska obsługa stacji radarowej w Skrundzie.