Zapowiedziano także deportację cudzoziemców lub zatrzymanie tych, którzy nie będą chcieli opuścić Izraela.
Organizatorzy konwoju odrzucili propozycje Izraela, domagając się możliwości wwiezienia do Gazy także materiałów budowlanych, stwierdzając także, że ta misja nie jest dla dostarczenia pomocy humanitarnej, jest ona zorganizowana dla przerwania izraelskiego oblężenia 1,5 miliona Palestyńczyków. Chcielibyśmy podnieść międzynarodową świadomość odnośnie podobnego do więzienia zamknięcia Gazy oraz wywrzeć presję na międzynarodową wspólnotę aby zrewidowała swą politykę sankcji i zakończyła wsparcie dla trwającej izraelskiej okupacji. 28 marca niektórzy zwolennicy wyprawy Flotylli oświadczyli, że brutalna odpowiedź Izraela tchnie nowe życie w ruch solidarności z Palestyną, zwracjąc uwagę na blokadę.
Sześć spośród ośmiu jednostek wchodzących w skład Flotylli wypłynęło 30 maja. Organizatorzy konwoju planowali osiągnąć Strefę Gazy 31 maja po południu.
Nawiązanie kontaktu Izraelska marynarka wojenna nawiązała kontakt z Flotyllą 30 maja o godzinie 23, 200 km na północny zachód od Gazy, 64 km od wybrzeży Izraela, na wodach międzynarodowych.