thumb|240px|right|Grób Bogdana Łysakowskiego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Bogdan Łysakowski (ur. 10 stycznia 1932 w Warszawie, zm. 26 listopada 1993 tamże) – polski aktor, teatralny, filmowy i telewizyjny.
Życiorys Występował na scenach warszawskich: Teatru Narodowego (1954), Teatru Ziemi Mazowieckiej (1956–1959), Teatru Powszechnego (1959–1966) i Teatru Klasycznego (1968–1972). W latach 1972–1981 był aktorem Teatru Rozmaitości w Warszawie.
Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Dzicy ludzie Siergieja Michałkowa w reż. Czesława Szpakowicza (1960), Klara i Angelika Marii Dąbrowskiej w reż. Ireneusza Kanickiego (1964), Kwiaty polskie Juliana Tuwima w reż. Adama Hanuszkiewicza (1965), W pułapce i E-19 działa z cyklu Stawka większa niż życie Zbigniewa Safjana i Andrzeja Szypulskiego w reż. Andrzeja Konica jako Rudolf (1965), Kolumbowie Romana Bratnego w reż. Adama Hanuszkiewicza (1966), Ostatnia stacja Ericha Marii Remarque’a w reż. Zygmunta Hübnera (1967), Kaukaskie kredowe koło Bertolta Brechta w reż. Macieja Zenona Bordowicza (1972) oraz w przedstawieniach: Umarły zbiera oklaski Macieja Słomczyńskiego w reż. Andrzeja Zakrzewskiego jako Jones (1972), Wesele Stanisława Wyspiańskiego w reż. Lidii Zamkow jako Wojtek (1972), Wesele z generałem Antona Czechowa w reż.