Pichinia disticha S.Y. Wong & P.C. Boyce – gatunek rośliny, mezofitycznego litofitu, z monotypowego rodzaju Pichinia, endemiczny dla miejscowości Pichin w stanie Sarawak na wyspie Borneo w Malezji. Zasiedla skały wapienne w wiecznie wilgotnych (perhumid) i wiecznie zielonych lasach tropikalnych na wysokości od 100 do 250 m n.p.m. Nazwa naukowa pochodzi od miejscowości Pichin w Sarawaku, w pobliżu której znajdują się jedyne znane (i typowe) stanowiska tego gatunku; distichus w języku łacińskim oznacza „dwurzędowy” i odnosi się do układu liści rośliny tego gatunku.
Morfologia Pokrój Zwarta roślina zielna o wysokości do 40 cm.
Łodyga Płożąca do wzniesionej, o długości do 10 cm i szerokości do 2 cm.
Liście Wiele dwurzędowo ułożonych liści. Każdy organ składa się z długo utrzymującego się liścienia, liścia młodocianego o długości do 7 cm i pojedynczego liścia asymilacyjnego. Ogonek półokrągły, owłosiony, o wysokości do 12 cm i średnicy do 1 cm. Pochwa ogonka, z długo utrzymującym się języczkiem, o długości do 1 cm. Blaszka liścia asymilacyjnego matowa, oliwkowo-zielona (odosiowo szaro-niebiesko-zielona), podłużno-lancetowata, o rozmiarach do 25×9 cm i strukturze papieru. Nasada jajowata do klinowatej, szczyt zaostrzony, z krótkim, rurkowatym, brązowym i szybko odpadającym kończykiem o długości do 2 mm.