thumb|Stary młyn pod Barbizon Narcisse Virgilio Díaz de la Peña (ur. 25 sierpnia 1807 w Bordeaux, zm. 18 listopada 1876 w Mentonie) – francuski malarz i grafik pochodzenia hiszpańskiego.
Jego rodzice, Hiszpanie z Salamanki, opuścili ojczyznę jeszcze przed narodzinami syna. Díaz de la Peña został sierotą już w wieku dziesięciu lat, w dzieciństwie stracił nogę, którą amputowano na skutek powikłań po ukąszeniu przez jadowitego owada. Przez całe życie musiał posługiwać się drewnianą protezą, co nie ograniczało jego aktywności.
Artysta nauczył się malować pracując w fabryce porcelany w Paryżu. Początkowo znalazł się pod wpływem Eugène`a Delacroix i przedstawiał romantyczne sceny historyczne i orientalne. Przełomem w jego twórczości była przyjaźń z Théodore Rousseau, którego poznał w 1837 i dołączył do barbizończyków. Wśród nich Díaz de la Peña zachował indywidualność pozostając przy tematyce romantycznej. Malował przede wszystkim nastrojowe pejzaże, zwykle uzupełnione mitologicznym lub rodzajowym sztafażem. Jego ulubionym motywem był las Fontainebleau. Kolorystyka, początkowo ciemna, stopniowo się rozjaśniała, by pod koniec życia malarza osiągnąć pełnię świeżych barw, oraz luministycznych efektów świetlnych.