Grand Fleet – główny związek operacyjny Royal Navy czasu I wojny światowej. Powstała z przekształcenia Home Fleet i Floty Atlantyckiej przed rozpoczęciem działań wojennych w 1914 roku jako flota liniowa, mająca stanowić przeciwwagę dla niemieckiej Hochseeflotte. Główną bazą Grand Fleet była Scapa Flow na Orkadach. Podczas wojny, poza starciami angażującymi mniejsze zespoły okrętów, jako całość uczestniczyła w bitwie jutlandzkiej 31 maja i 1 czerwca 1916 roku. Po zakończeniu działań wojennych została rozformowana i przekształcona ponownie we Flotę Atlantycką.
Powstanie Grand Fleet W 1914 roku, wobec narastającego zagrożenia wybuchem wojny, brytyjska Admiralicja zdecydowała się zmienić dotychczasową strukturę organizacyjną Royal Navy, aby lepiej przygotować flotę do prawdopodobnego starcia z silnym przeciwnikiem, jakim była Kaiserliche Marine. W czasie pokoju podstawowym związkiem operacyjnym brytyjskiej marynarki wojennej, stacjonującym na wodach macierzystych, była Home Fleet. Jej największą siłą była z kolei 1. Flota (ang.: First Fleet) dowodzona przez admirała George'a Callaghana, w składzie trzech eskadr nowoczesnych drednotów.