Franciszek Weinreich (ur. 5 lipca 1762 na Warmii, zm. 20 kwietnia 1829 w Chełmnie), polski duchowny katolicki, członek zgromadzenia księży misjonarzy, wieloletni rektor seminarium duchownego w Chełmnie.
W latach 1775–1779 kształcił się w kolegium jezuickim w Reszlu, następnie 4 marca 1779 wstąpił do zgromadzenia księży misjonarzy w Warszawie. Tamże odbył studia teologiczne. 5 marca 1781 złożył śluby zakonne, w 1785 przyjął święcenia kapłańskie. Do dalszej pracy skierowany został do Akademii Chełmińskiej, w której do 1804 wykładał kilka przedmiotów – filozofię, geografię, fizykę, geometrię. W 1800 powierzono mu obowiązki rektora seminarium duchownego w Chełmnie; funkcję pełnił do końca życia, okazując się ostatnim rektorem tego seminarium. Był też m.in. superiorem misjonarzy w Chełmnie (od 1802), proboszczem miejscowego kościoła farnego, komendarzem szynyskim i fiszawskim, wicedziekanem (od 1811) i dziekanem (od 1821) chełmińskim. Ponadto pełnił funkcję prowizora szkoły chełmińskiej (1802–1809) i zasiadał w dozorze szkoły wydziałowej.