Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Stowiãcëno.
Historyczne Zapisy Nazwy Stoyentin (1341 r.) Stoientin (1402 r.) Boreslaff Stouwentine (1472 r.) Merten Stowentin (1479 r.) Stoientin (1608 r.)
Historia Najstarsza wzmianka o wsi pochodzi z 1341 roku, z dokumentu w którym wzmiankowani są "Bertold und Matzen von Stoyentin", czyli giermkowie Bertold i Maciej z ziemi słupskiej.
Jeszcze w 1618 roku wymieniani są Stojentinowie jako posiadacze wsi.
W 1717 roku należy już do Caspera Otto von Segera, a później do von Wobeserów.
Z opisu Brüggemanna wynika, że jeszcze na początku XIX wieku modlono się tu po kaszubsku. W 1853 roku wieś przeszła drogą kupna w ręce Ferdynanda Scheunemanna i w tej rodzinie pozostała do 1945 roku.
W latach 1954–1968 wieś była siedzibą władz gromady Stowięcino, po jej zniesieniu w gromadzie Pobłocie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Zabytki kościół z wieżą z XV w., konstrukcji ryglowej, nawa rozbudowana w XVII w., murowana gotycka wieża z długimi blendami, nakryta hełmem ostrosłupowym, przebudowany w