Budowę Narodnego Domu ukończono w 1904.
Dzięki jego staraniom wybudowano nowy budynek Ukraińskiego Instytutu dla Dziewcząt przy ul. Kapitulnej, jak również utworzono Bursę św. Mikołaja przy ul. Basztowej 25, dla młodzieży ukraińskiej spoza Przemyśla. Przy ul. Basztowej 34 dzięki niemu zbudowano budynek dla ukraińskiej młodzieży, pod nazwą „Gimnazijnyj Instytut”, a w 1911 gmach szkoły im. Markijana Szaszkewycza przy ul. Smolki 10. Był przemyskim przewodniczącym Proswity, Besidy, Instytutu Muzycznego im. Łysenki, współpracował również przy organizacji centralnych ukraińskich organizacji we Lwowie: Narodna Torhiwla, Dnister, Centrobank, Związek Rewizyjny Spółdzielni Ukraińskich, Silśkyj Hospodar, Narodna Hostynycia, Centrosojuz, Masłosojuz.
W 1913 został wybrany posłem do Sejmu Krajowego Galicji. Po wybuchu I wojny światowej wraz z innymi ukraińskimi działaczami został ewakuowany do Wiednia. Jeszcze w czasie wojny powrócił do Przemyśla, jako przewodniczący Ukraińskiej Rady Narodowej brał udział w negocjacjach podczas polsko-ukraińskich walk o Przemyśl w listopadzie 1918.