Pod koniec sierpnia 1938 nakład książki wyniósł 4 mln egzemplarzy, w okresie III Rzeszy do czytelników trafiło 12,5 mln sztuk, a Hitler przez wzgląd na fortunę uzyskaną ze sprzedaży zrezygnował z pensji kanclerza. Badacz książki Hitlera Hermann Hammer wykazał, że choć kolejne jej wydania nieco się od siebie różniły, to najważniejsze zmiany merytoryczne zostały dokonane do 1930, zaś późniejsze korekty miały jedynie charakter stylistyczny. Wśród zmian, najistotniejszą, z punktu widzenia ideologii nazistowskiej, była rezygnacja z pojęcia demokracji germańskiej na rzecz zasady wodzostwa (niem. Führerprinzip).
Treść Książka ta w drugim wydaniu jest podzielona na dwie części. Pierwsza z nich przedstawia życiorys autora, w drugiej zaś Hitler zawarł podstawy swoich teorii antysemickich i narodowo-socjalistycznych. Stała się ona czołowym dziełem ideologii i propagandy nazistowskiej i była rozpowszechniana urzędowo w III Rzeszy (od 1936 wręczano ją nowożeńcom w urzędach stanu cywilnego). Powołując się na eugeniczne tezy rasistowskie, dowodził, że „rasą panów” są Aryjczycy, a wśród nich szczególna pozycja należy się Niemcom. Słowianie natomiast byli traktowani jako najniższa z warstw aryjskich, dobra wyłącznie do prac niewolniczych.