Zdjęcia z aparatu LRO wykorzystywane przez Moon Zoo są tak wysokiej rozdzielczości, że można dostrzec nawet ślady astronautów sprzed 40 lat.
Cele naukowe Celem Moon Zoo było dostarczenie szczegółowych danych o liczbie i charakterystyce kraterów na jak największej powierzchni Księżyca. W przeciwieństwie do Ziemi, gdzie warunki atmosferyczne oraz ziemska tektonika zacierają ślady uderzeń meteorytów, na powierzchni Księżyca nawet najmniejsze kratery mogą przetrwać miliardy lat. Większość kraterów na jego powierzchni pochodzi z początków tworzenia się Układu Słonecznego, kiedy przestrzeń międzyplanetarną wypełniało dużo drobnych ciał i resztek z tworzących się planet i asteroid. Oznacza to, że liczba kraterów na konkretnej powierzchni daje informacje o wieku globu oraz o tym, z jaką średnią częstotliwością meteoroidy i planetoidy uderzają w powierzchnię Księżyca. Z kolei poprzez obliczenie liczby „nowych” i „starych” kraterów można określić obecne tempo strumienia przelotu drobnych oraz większych ciał niebieskich oraz uderzeń na obszarze Ziemia-Księżyc.