Na przykład w molekule halogenowodoru, której wiązanie jest ustalone prostopadle do zewnętrznego pola magnetycznego, na proton działa niewielki moment magnetyczny indukowany przez jego elektron, oraz większy moment pochodzący od elektronów atomu fluoru, który będzie się układał przy protonie zgodnie z B0, a więc:
Empiryczny opis ekranowania Widmo NMR w znacznej części zawdzięczamy oddziaływaniu jąder magnetycznych z elektronami. Rzeczywiste pole magnetyczne z jakim oddziałuje jądro nie jest równe polu generowanemu przez aparat NMR. Pole odczuwane przez jądra jest nazywane polem lokalnym (Blok). Zależność między polem lokalnym a polem zewnętrznym jest dana równaniem definiującym stałą ekranowania danego jądra magnetycznego w cząsteczce (σ):
Znana jest empiryczna zależność, zgodnie z którym na przesunięcie chemiczne jądra magnetycznego w cząsteczce rejestrowane w pomiarze NMR mają wpływ trzy udziały: lokalny – pochodzący od elektronów własnych znajdujących się w atomie jądra magnetycznego grup sąsiadujących lub sąsiedztwa – związany z elektronami atomów lub grup atomów sąsiadujących w cząsteczce z jądrem magnetycznym rozpuszczalnikowy – pochodzący od oddziaływania jądra magnetycznego z cząsteczkami rozpuszczalnika