Z dyrektorem zakładu był Sawczyński zawsze w żywych utarczkach, bo śpiąc długo, bardzo często spóźniał się do szkoły, a nadto jest rzeczą wiadomą, że wszelcy naczelnicy niezbyt lubią zdolniejszych od siebie podwładnychKazimierz Chłędowski, Pamiętnik, t. 1 Galicja (1843-1880), Kraków 1957, s, 99-100. W okresie pracy w gimnazjum publikował w "Czasie" artykuły poświęcone sprawom szkolnym. W l. 1855-1856, dzięki uzyskanemu stypendium rządowemu, studiował historię na uniwersytecie w WiedniuAlina Szklarska-Lohmannowa, Sawczyński, Zygmunt (1826-1893), Pädagoge und Politiker, Österreichisches Biographisches Lexikon 1815-1950, Bd. 10 (Lfg. 46, 1990), S. 2f. i przygotowywał się do egzaminu na profesora gimnazjalnego. Opublikował wówczas w 1857 i 1860 jedyną, oryginalną, źródłową pracę historyczną dotyczącą panowania cesarza Rudolfa IIZygmunt Sawicki, Die Neu-Burgundischen Reiche von ihrer Entstehung bis zur Vereinigung unler Rudolf II, Kraków 1857-60.