Armia była w beznadziejnym położeniu ze względu na bunty żołnierzy i niechęć do wojny. Zmuszony rozkazami Korniłowa do opuszczenia Halicza i Kałusza. 23 lipca zmuszony do opuszczenia Stanisławowa pod naporem niemieckiej Południowej Grupy Armijnej. Wycofując się za 7 i 11 Armiami oddał Kołomyję, Chocimierz i Horodenko.
Po wyznaczeniu gen. Korniłowa Najwyższym Naczelnym Dowódcą, 18 lipca gen. Czeremisow został naczelnym dowódcą Frontu Południowo-Zachodniego, bez uzgodnienia z Korniłowem. 23 lipca rozpoczął operację i zmusił wojska niemieckie do odwrotu pod Skałą i Wygodą. 25 lipca usunięty ze stanowiska i 2 sierpnia podporządkowany Rządowi Tymczasowemu. 11 sierpnia 1917 mianowany generałem piechoty i wyznaczony na dowódcę 9 Armii. Armia zajmowała front nad rz. Seret. Po zdjęciu ze stanowiska Najwyższego Naczelnego Dowódcy gen. Ł. Korniłowa wyznaczony naczelnym dowódcą Frontu Północnego. Sytuacja operacyjna Frontu była tragiczna. Gen. Czeremisow siłami Frontu nie mógł prowadzić jakichkolwiek walk.
Po rewolucji październikowej 14 listopada usunięty ze stanowiska i na rozkaz N. W. Krylenki aresztowany. Wyjechał z Rosji, najpierw do Kijowa, a następnie na Zachód. Mieszkał w Danii, a od lat trzydziestych we Francji.