Treść Akt I Ze zdobytej Troi Pyrrus przywozi do rodzinnego Epiru jeńców, wśród nich Andromachę wraz z synem Astianaksem. Zakochany w Andromasze Pyrrus zupełnie ignoruje tę, której przyrzekał miłość przed wyjazdem na wojnę. Zdradzona Hermiona cierpi z zazdrości, czasem czyniąc królowi gorzkie wyrzuty (Non prosequir). Tymczasem na dwór epirski przybywa ambasador królów greckich Orestes, rozpaczliwie zakochany w Hermionie, która oczekuje, że pomści jej zniewagę (Che sorda al mesto pianto – Ah, come nasconedere). Pyrrus przyjmuje poselstwo w towarzystwie Hermiony i Andromachy. Orestes żąda, w imieniu Greków, śmierci Astianaksa. Pyrrus odrzuca jednak to żądanie, gdyż dziecko jest mu potrzebne, jako środek nacisku na matkę (Balena in man del figlio). Hermiona odpycha zakochanego w niej Orestesa (duet: Amarti? ). Tymczasem Pyrrus ogłasza, że poślubi Hermionę, a Astianaksa wyda Grekom (finał: Alfin, l’Eroe da forte). W istocie jest to podstęp, który ma złamać opór Andromachy. Teraz ona błaga króla o czas do namysłu, ku rozpaczy Hermiony.