- siebieżskim, zaś do marca tego roku - ponownie ostrowskim i pytałowskim. Członkowie oddziału nosili odzież cywilną, zaś N. A. Martynowski mundur kapitana Armii Czerwonej ze Złotą Gwiazdą Bohatera Związku Radzieckiego. Oprócz działalności antypartyzanckiej oddział zajmował się grabieżami i mordowaniem niewinnych mieszkańców okolicznych wsi. Ogółem przypisano im zabicie ok. 100 osób cywilnych, w tym starców, kobiet i dzieci. Schwytani partyzanci byli rozstrzeliwani przed szeregiem członków oddziału. Część partyzantów było włączanych do oddziału, ale wcześniej musieli zabić swoich dotychczasowych towarzyszy broni. W marcu 1944 r. oddział został przeniesiony na okupowaną Białoruś, gdzie w rejonie Połocka i Drysy dalej zwalczał partyzantkę. We wrześniu tego roku N. A. Martynowski został zabity przez jego zastępcę I. L. Reszetnikowa. Miało to nastąpić z powodu planów N. A. Martynowskiego przedostania się z rodziną do Szwajcarii. Według części źródeł I. L. Reszetnikow faktycznie chciał przejąć władzę nad oddziałem. Pod koniec 1944 r. trafił on na ziemie polskie, gdzie oddział został podporządkowany SS-Jagdverband "Ost" pod dowództwem SS-Sturmbannführera Adriana von Foelkersama. Stał się 3 kompanią (antypartyzancką), na czele której stanął w stopniu Hauptsturmführera Waffen-SS I. L. Reszetnikow.