6 lutego 1875 roku wprowadzono obowiązkowe małżeństwo cywilne, a 22 kwietnia zawieszono subsydiowanie przez państwo Kościoła (), równocześnie wymagając bezwzględnego posłuszeństwa duchownych względem państwa. Przez to dochodziło do protestów księży i tym samym nieobsadzania przez nich parafii. 31 maja zniesiono funkcjonowanie wszystkich zakonów, z wyjątkiem tych, które zajmować się miały pielęgnacją chorych. 26 lutego 1876 roku ustanowiono karę więzienia dla duchownego, który w słowie lub piśmie miał zagrażać porządkowi publicznemu.
Wygasanie represji Kulturkampfu Po roku 1879 działania represyjne zaczynały powoli maleć. Było to związane m.in. ze zmianami politycznymi w Cesarstwie, śmiercią papieża Piusa IX oraz osiągnięciem wskazanych celów Kulturkampfu.
Antypolskie oblicze kulturkampfu Większość badań historycznych na temat niemieckiego kulturkampfu zwraca uwagę na jego silnie antypolski charakter, przejawiający się m.in. w represjach oraz bezwzględnych akcjach germanizacyjnych prowadzonych na ziemiach polskichGross 2004, s. 8Sebastian Conrad, Globalisation and the Nation in Imperial Germany, Cambridge University Press, s. 171.