Biskupi lubelscy i chełmscy – tytuł biskupów prawosławnych, zwierzchników diecezji lubelsko-chełmskiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Historia Przed powołaniem diecezji (1989) tytuł biskupa lubelskiego nosił biskup pomocniczy (wikariusz) eparchii chełmsko-warszawskiej, diecezji warszawsko-chełmskiej i warszawsko-bielskiej. Wcześniej prawosławnym biskupem chełmskim był natomiast zwierzchnik diecezji chełmskiej: eparchia chełmskiej Patriarchatu Konstantynopolitańskiego (1223–1596, 1650–1651) eparchia chełmskiej Patriarchatu Moskiewskiego (1905–1922) diecezji chełmsko-podlaskiej Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w Generalnej Guberni i PAKP (1940–1945)
Biskupi lubelscy Biskupi lubelscy, wikariusze eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego: Marceli (Popiel) (8 czerwca 1875 – 9 grudnia 1878) Modest (Strilbyćkyj) (9 grudnia 1878 – 7 czerwca 1885) Flawian (Gorodiecki) (29 czerwca 1885 – 14 grudnia 1891) Gedeon (Pokrowski) (12 stycznia 1892 – 22 grudnia 1896) Tichon (Biełławin) (19 października 1897 – 14 września 1898) German (Iwanow) (1 listopada 1898 – 5 grudnia 1902) Eulogiusz (Gieorgijewski) (2 stycznia 1903 – 18 lipca 1905, następnie ordynariusz nowej eparchii chełmskiej)