Mitrydates VI, król Pontu, wysłał Gordiosa, by przekonał króla Armenii Tigranesa II Wielkiego do zaatakowania Ariobarzanesa I. Gdy 93 r. Tigranes II nadchodził, król Kapadocji uciekł do Rzymu. Mitrydates znów przejął kontrolę nad tą krainą, dając ją synowi Ariaratesowi IX. Rządził on do 92 r., kiedy został usunięty przez Lucjusza Korneliusza Sullę, rzymskiego namiestnika Cylicji. Mitraos i Bagoas, wodzowie Tigranesa II, usunęli Ariobarzanesa I w 90 r. Senat rzymski postanowił rozprawić się z tą sytuacją, aby przywrócić tron Ariobarzanesowi I. Wysłano w tym celu posłów pod przewodnictwem legata Maniusza Akwiliusza z misją uporządkowania spraw azjatyckich. Z pomocą namiestnika Azji Gajusza Kasjusza Longinusa udało się wprowadzić Nikomedesa IV do Bitynii i Ariobarzanesa I do Kapadocji. Rzymianie, potrzebując pretekstu do wojny, namawiali ich do napadu na kraj wroga Rzymu, Mitrydatesa VI, aby go sprowokować do niej. Rzymianie, nie czekając na decyzję senatu, zaczęli prowadzić przygotowania wojenne. Doszło do tzw. I wojny z Mitrydatesem (89-85 p.n.e.) Na czele wojsk sprzymierzonych po stronie Mitrydatesa stanął syn Ariarates IX, mający 10 tys. jazdy z Małej Armenii. Mitrydates, pokonując i zabijając Akwiliusza, zajął błyskawicznie rzymską prowincję Azja. Mieszkańcy większości miast greckich witali go entuzjastycznie.