Pozostali przez pewien czas na wyspie, zbierając siły przed celem wyprawy – Palestyną.
Palestyna (1110) Latem 1110 roku dotarli w końcu do Ziemi Świętej, przybijając do portu w Akkce (Akrsborg) (choć istnieje również podejrzenie że wylądowali w Jaffie). Po czym udali się do Jerozolimy (Jorsala) na spotkanie z rządzącym Królestwem Jerozolimskim Baldwinem I. Norwegowie zostali ciepło przyjęci, co podyktowane było ciężką sytuacją otoczonego przez muzułmanów królestwa – każdy sojusznik był cenny. Podarowano im wiele wartościowych przedmiotów i relikwii, między innymi drzazgę, która jakoby pochodziła z drzewa krzyża na którym ukrzyżowany został Jezus. Sigurd wziął udział w wyprawie Baldwina nad rzekę Jordan. Po powrocie udał się do swoich wojsk obozujących w okolicach Akki. Norwegowie wspomogli Baldwina i jego weneckich sojuszników dowodzonych przez Ordelafo Faliero, w oblężeniu „pogańskiego” Sydonu (Sætt) w Syrii (Sýrland). Miasto zostało zdobyte, a Sigurd I po zwycięstwie podjął decyzję o powrocie.