thumb|Pokłon pasterzy (1611-13) thumb|Pokutująca Maria Magdalena (1612) thumb|Św. Jan Ewangelista na Patmos Juan Bautista Maino lub Mayno (ur. ok. 1580 w Pastrana, zm. 1649 w Madrycie – hiszpański malarz okresu baroku.
Był synem lombardzkiego malarza i już w młodości pracował dekorując Escorial. W latach 1600–1610 przebywał we Włoszech, gdzie zapoznał się m.in. z twórczością CaravaggiaWedług niektórych źródeł był uczniem El Greco, jednak analiza jego twórczości tego nie potwierdza. Po powrocie do Hiszpanii osiadł w Toledo, gdzie wstąpił do zakonu dominikanów. Od około 1620 przebywał w Madrycie na dworach Filipa III i Filipa IV pracując jako malarz królewski. Sprowadził też na dwór młodego Diego Velázqueza, którego był przyjacielem i mentorem. Otaczał także opieką malarza, rzeźbiarza i architekta Alonso Cano.
Juan Bautista Maino malował przede wszystkim obrazy religijne pod wyraźnym wpływem Caravaggia. Był również cenionym portrecistą. Najcenniejsze zbiory jego prac posiada Prado w Madrycie.