Marek Krzysztof Dulinicz (ur. 10 maja 1957 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2010Nekrolog na stronie Gazety Wyborczej) – polski historyk, doktor habilitowany, specjalista w dziedzinie archeologii średniowiecza, zwłaszcza Słowiańszczyzny i terenów Mazowsza, wicedyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk do spraw naukowych, członek prezydium Wydział I - Nauk Społecznych; Komitet Nauk Pra- i Protohistorycznych PAN.
W latach 1975-1980 studiował w Katedrze Archeologii Pradziejowej i Wczesnośredniowiecznej Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskał stopień magistra na kierunku: archeologia Polski, na podstawie pracy Osadnictwo późnego okresu wpływów rzymskich i wczesnego średniowiecza w Polsce południowo‑wschodniej, której promotorem był prof. Witold Hensel. W marcu 1988 obronił pracę doktorską Procesy osadnicze na Mazowszu (od młodszego okresu przedrzymskiego po wczesne średniowiecze). Członek Rady Programowej Muzeum Mazowieckiego w Płocku. Pracownik naukowy Wyższej Szkoły Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku, Od roku 2009 do chwili śmierci zatrudniony był na stanowisku profesora nadzwyczajnego.profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Archeolog, badacz i znawca kultury Sukow-DziedziceMarek Dulinicz.