Stanisław Ksawery Chodyński (ur. 4 listopada 1836 w Kaliszu, zm. 16 maja 1919 we Włocławku) – polski duchowny rzymskokatolicki, historyk Kościoła, profesor Seminarium Duchownego we Włocławku i Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys mały|upright|Bracia Zenon i Stanisław Chodyńscy jako alumni Seminarium Duchownego we Włocławku mały|Tablica z kamiennego grobowca księży Zenona i Stanisława Chodyńskich oraz Franciszka Stopierzyńskiego i Józefa Kozłowskiego Stanisław Chodyński był synem Feliksa i Honoraty z Wesołowskich oraz Bratem Adama i Zenona. Pierwsze nauki pobierał w domu rodzinnym, następnie uczęszczał do Wyższej Szkoły Realnej w Kaliszu. W latach 1855–1859 studiował w Seminarium Duchownym we Włocławku, w 1860 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Tadeusza Łubieńskiego. Kontynuował studia teologiczne w Akademii Duchownej w Warszawie, zakończone uzyskaniem stopnia kandydata św. teologii (1863). W latach 1863–1866 pracował jako wikariusz parafii w Sieradzu; od 1866 był profesorem seminarium we Włocławku, wykładał biblistykę, historię Kościoła, teologię dogmatyczną, liturgikę i prawo kanoniczne;