Allen Bernard Berg (ur. 1 sierpnia 1961 roku w Vancouver) – kanadyjski kierowca wyścigowy.
Kariera Allen karierę rozpoczął od startów w kartingu, w roku 1978. Niedługo potem zadebiutował w Formule Atlantic oraz Formule Ford. W 1982 roku zwyciężył w Międzynarodowej Formule Pacific Tasman. Sezon później wyjechał do Europy, gdzie rozpoczął starty w Brytyjskiej Formule 3. W sprzyjających okolicznościach udało mu się odnieść jedno zwycięstwo, po problemach dominującego Brazylijczyka Ayrtona Senny. W kolejnym podejściu sięgnął po tytuł wicemistrzowski, ulegając jedynie Brytyjczykowi Johnny'emu Dumfries'owi.
Po braku realnych szans debiutu w Formule 1, w roku 1985 powrócił do kraju, gdzie starał się o pozyskanie sponsorów. Rok później Kanadyjczykowi nadarzyła się okazja testu bolidu F1, włoskiej stajni Osella. Przyzwoite rezultaty oraz (co najistotniejsze) bogaci sponsorzy sprawiły, iż Allen w lipcu tego samego roku zadebiutował w wyścigach F1, na torze w Detroit. W ciągu 9 rund Kanadyjczyk ukończył trzy wyścigi, na najlepszym uzyskując 12. miejsce (podczas GP Niemiec). Współpracę z zespołem miał również kontynuować w sezonie 1987.