Tymczasem, podobnie jak konkurencyjne lotnictwo armii, marynarka nie dysponowała samolotem myśliwskim zdolnym do efektywnego zwalczania amerykańskich superfortec. W tej sytuacji, Wydział Techniczny Głównego Biura ds. Lotnictwa Marynarki Wojennej (Kaigun Kōkū Honbu Gijutsubu) oraz Pierwszy Arsenał Techniczny Marynarki Wojennej (Dai-Ichi Kaigun Gijutsusho) zainicjowały program budowy nowego samolotu myśliwskiego określany jako myśliwce typu Ko następnej generacji (Jiki Ko Sentoki). Myśliwcami typu Ko w marynarce, od lata 1943 roku określano myśliwce przeznaczone do walki z innymi myśliwcami. Podobnie jak to miało miejsce w przypadku maszyn przeznaczonych dla lotnictwa armii, nie określono sztywnych parametrów jakimi miały się charakteryzować nowe projekty. Jedna z propozycji jakie przedstawiła uczestnicząca w pracach firma Nakajima, opierała się na zmodyfikowanym Ki-87. Samolot marynarki miał być pozbawiony turbosprężarki, dzięki czemu maszyna miała posiadać znacznie smuklejszy, bardziej aerodynamiczny kadłub. Silnik typu Ha-44-21 lub zbliżony. Prędkość maksymalna, jaka miał osiągać nowy samolot miała wynosić 676 km/h na wysokości 10 500 m. Czas wznoszenia na tę wysokość 15 minut 48 sekund. Pułap maksymalny 13 200 m.