Cecil Frank Powell (ur. 5 grudnia 1903 w Tonbridge, Kent, Wielka Brytania, zm. 9 sierpnia 1969 w Bellano, Włochy) – angielski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, którą uzyskał za użycie emulsji światłoczułej i wytworzenie specjalnej emulsji jądrowej do badania procesów jądrowych i za odkrycia związane z mezonami, dokonane przy zastosowaniu tej metody.
Życiorys Ukończył Sidney Sussex College na Uniwersytecie Cambridge w roku 1925. W latach 1925–1927 pracował w Laboratorium Cavendisha pod kierownictwem Charlesa Wilsona i Ernesta Rutherforda. W początkowym okresie pracy zajął się zjawiskami związanymi z kondensacją i zachowaniem pary. Rezultaty jego badań miały bezpośredni wpływ na konstrukcję turbin parowych.
W roku 1927, po uzyskaniu doktoratu, przeniósł się do uniwersytetu w Bristolu i podjął pracę na University of Bristol. W roku 1936 wziął udział w wyprawie naukowej do Indii jako sejsmolog; po powrocie kontynuował pracę na uniwersytecie, gdzie w roku 1948 otrzymał tytuł profesora.