W tym czasie nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy okrętu: nowym został Kapitän zur See Magnus von Levetzow.
W dowództwie Kaiserliche Marine powstał wówczas pomysł, żeby wzmocnić krążownikiem liniowym Niemiecką Eskadrę Wschodnioazjatycką admirała von Spee, planując włączyć w jej skład „Moltke”, ale ostatecznie zrezygnowano z tego. W połowie 1914 roku zamierzano wysłać okręt na Morze Śródziemne, dla zastąpienia w składzie Eskadry Śródziemnomorskiej wymagającego remontu bliźniaczego „Goebena”, ale plany te zostały anulowane po zamachu w Sarajewie.
Bombardowanie Yarmouth
Po wybuchu I wojny światowej okręty 1. Grupy Rozpoznawczej stacjonowały w Wilhelmshaven, na kotwicowisku u ujścia rzeki Jade. Podczas bitwy koło Helgolandu 28 sierpnia 1914 roku ciężkie okręty niemieckie nie mogły z powodu niskiego stanu wód podczas odpływu wyjść w morze, żeby wesprzeć atakowane przez jednostki Grand Fleet siły lekkie. „Moltke” i „Von der Tann”, mające najmniejsze zanurzenie, mogły opuścić kotwicowisko dopiero o 12.30. Gdy w końcu przybyły na miejsce niedawnego starcia, na wszelką kontrakcję było już za późno. Duże straty poniesione w bitwie koło Helgolandu spowodowały wśród niemieckich oficerów chęć rewanżu na flocie brytyjskiej. Jako cel ataku wybrano portowe miasto Great Yarmouth na wschodnim wybrzeżu Anglii.