Łazik skalny (Xenicus gilviventris) – gatunek małego ptaka z rodziny barglików (Acanthisittidae), jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju Xenicus. Endemiczny dla Wyspy Południowej na Nowej Zelandii, występuje tam wyspowo. Nie wyróżnia się podgatunków. Zagrożony wyginięciem.
thumb|left|200px Morfologia Łazik skalny jest niewielkim ptakiem, mierzącym 10 cm, o mocno zredukowanym ogonie. Krótki, szary dziób z pomarańczowymi jego kątami. Jasna brew na brązowej głowie. Wierzch ciała na głowie szary, na karku jasnooliwkowy, a na grzbiecie szarooliwkowy. Skrzydła oliwkowe, czarne w zgięciu. Spód ciała cały biały, z żółtawymi bokami. Jasnoróżowe nóżki z długim tylnym pazurem.
Ekologia i zachowanie Jego środowisko to wysokie, górskie stoki, pomiędzy około 920 a 2900 m n.p.m. (najczęściej 1200–2400 m n.p.m.). Zjada głównie owady, ale czasami także owoce i nasiona rosnących w jego środowisku roślin. Zdolność lotu zredukowana.