Po powrocie Enriquez zreferował papieżowi rzeczywisty obraz państwa. Papież uznał, że został oszukany przez kardynała Alberoniego i 5 lutego 1740 roku przywrócił niepodległość San Marino.
Po 1798 W latach 1798–1815 Państwo Kościelne, podbite przez Napoleona, formalnie nie istniało. Na kongresie wiedeńskim zdecydowano o reaktywacji Państwa Kościelnego w takim samym kształcie, w jakim istniało przez podbojem.
Podczas walk związanych z procesem zjednoczenia Włoch San Marino nie opowiedziało się oficjalnie po żadnej ze stron zachowując niezależność, jednakże udzieliło pomocy wycieńczonemu oddziałowi Giuseppe Garibaldiego, co spotkało się z niezadowoleniem papieża. W wyniku walk o zjednoczenie Włoch San Marino zostało otoczone przez terytorium Królestwa Włoch, od tego czasu stosunki sanmaryńsko-watykańskie ograniczyły się do zwykłych stosunków pomiędzy państwami a Stolicą Apostolską. Stolica Apostolska jednak jako jedyna oprócz Włoch ma w San Marino swoją ambasadę.
Placówki dyplomatyczne W San Marino znajduje się nuncjatura apostolska (ambasada Watykanu), natomiast ambasador San Marino w Rzymie jest akredytowany również w Watykanie.
Zobacz też polityka zagraniczna San Marino Lista państw utrzymujących stosunki dyplomatyczne z San Marino
Przypisy
Kategoria:Stosunki międzynarodowe San Marino Kategoria:Państwo Kościelne Kategoria:Polityka Watykanu