Kościół św. Trójcy – kościół, który znajdował się w Bydgoszczy, przy ul. Świętej Trójcy na dawnym Przedmieściu Poznańskim, na północny zachód od Starego Miasta, przy ówczesnej drodze prowadzącej do Koronowa. Rozebrany w 1829 roku, a na jego miejscu w latach 1910–1912 zbudowano neobarokowy Kościół św. Trójcy.
Historia Początki kościoła Świętej Trójcy związane są z drugą połową XV wiekuGołębiewski Jerzy. Parafia i kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy. In. Kalendarz Bydgoski 1996. Wtedy to bogaty mieszczanin bydgoski Jan Łapimucha ufundował murowany kościółek jednonawowy na przedmieściu Poznańskim w intencji doczekania potomka. Nie doczekawszy się go, pozbawił świątynię uposażenia. Budowa nie została dokończona i dopiero wsparcie finansowe innego mieszczanina – Jana Regulskiego (1549) - pozwoliło doprowadzić prace do końca. Ukończono je w 1556 r. Ksiądz w kościele utrzymywany był z legatów wiernych. Prawo patronatu i mianowanie prowizorów kościelnych należało do rady miejskiej BydgoszczyKościół katolicki w Bydgoszczy. Kalendarium. Praca zbiorowa. Autorzy: Borodij Eugeniusz, Chamot Marek, Kabaciński Ryszard, Kutta Janusz, Pastuszewski Stefan.