Ubarwienie pająka zmienia się wraz z wiekiem. U osobników młodocianych karapaks pomarańczowy ze złocistym połyskiem, opistosoma (odwłok) czarna z pomarańczowymi paskami, a odnóża pomarańczowe z ciemniejszymi udami i stopami. Między piątą a siódmą wylinką pająk przybiera barwy charakterystyczne dla osobników dorosłych: karapaks staje się metalicznie niebieskozielony, odnóża metalicznie niebieskie, a opistosoma gęsto porasta pomarańczowym owłosieniem, zachowując pierwotny układ prążków.
Dymorfizm płciowy jest u dorosłych osobników dobrze widoczny. Samiec jest mniejszy, smuklejszy, posiada bulbusy na końcu nogogłaszczek oraz haczyki na pierwszej parze odnóży krocznych służące do przytrzymywania szczękoczułek samicy.
Samce od przedstawicieli pokrewnych rodzajów odróżnić można po braku szczecinek strydulacyjnych i kolców na biodrach oraz guzków nasadowych na nadstopiach pierwszej pary odnóży, braku palcowatej apofizy w bulbusie i braku jakiegokolwiek wyrostka koło embolusa. Samice charakteryzują się krótką i zgrubiałą szczecinką kolcopodobną na biodrach pierwszej pary oraz spermateką o szeroko zlanych, w części dystalnej zakrzywionych do wewnątrz zbiornikach nasiennych.
Ekologia Zasiedla suche, skąpo porośnięte roślinnością rejony północnej Wenezueli.