Rozpad beta – sposób rozpadu jądra atomowego zachodzący poprzez oddziaływanie słabe, którego skutkiem jest przemiana nukleonu w inny nukleon, a co za tym idzie, nuklidu w inny nuklid. Wyróżnia się dwa rodzaje tego rozpadu: rozpad β− i rozpad β+. Zawsze przy tym wydzielana jest energia, którą unoszą produkty rozpadu. Część energii może pozostać w jądrze w postaci energii jego wzbudzenia, dlatego rozpadowi beta towarzyszy często emisja promieniowania gamma.
Rozpad β− thumb|Diagram Feynmana rozpadu β− neutronu do protonu, elektronu i antyneutrina elektronowego poprzez pośredni wirtualny bozon W−. Rozpad β− polega na przemianie jądrowej, w wyniku której neutron zostaje zastąpiony protonem. Oddziaływanie ma miejsce poprzez emisję wirtualnego bozonu pośredniczącego W− oraz zamianę jednego kwarku dolnego neutronu w kwark górny. W− rozpada się następnie na elektron i antyneutrino elektronowe. Cała reakcja przebiega wg schematu:
W wyniku rozpadu beta minus powstaje elektron i antyneutrino elektronowe. Rozpad β− może zachodzić również dla swobodnego neutronu.
Rozpad β+ Rozpad β+ polega na przemianie protonu w neutron wewnątrz jądra.