Ambrożemu i Najświętszej Maryi Pannie. W 1746 r. dzierżawca Ostrowska ufundował nowy drewniany kościół. lewo|mały|300x300px|Dawny kościół parafialny Przed 1756 r. kościół pod wezwaniem św. Michała konsekrował sufragan krakowski bp Franciszek Potkański. Główny ołtarz poświęcony był patronowi parafii, a boczne Najświętszej Maryi Pannie i św. Józefowi. Oprócz kościoła parafialnego nad Dunajcem znajdował się kościół św. Krzyża. Odprawiano w nim nabożeństwa w święta Podwyższenia Krzyża i Znalezienia Krzyża Świętego. W 1767 r. kościół został odbudowany po pożarze w obecnym miejscu.
2 listopada 1915 roku, z nieznanych przyczyn, spłonął modrzewiowy kościół. Z pożaru uratowano Najświętszy Sakrament oraz część aparatów. Budowę obecnego kościoła zapoczątkował w 1919 r. ks. Stanisław Miernik. Kościół został wzniesiony poza wsią, aby ułatwić dotarcie do niego wiernym z innych parafii. W 1924 r. zarząd nad budową kościoła objął naczelnik Ostrowska Stanisław Żegleń. W 1926 roku wykończono wieżę i sklepienie kościoła. 29 września 1926 r. w uroczystość św. Michała odbyło się uroczyste poświęcenie krzyża żelaznego na wieżę. 3 maja 1931 roku uroczyście wprowadzono do świątyni kopię obrazu Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W 1939 roku spłonęły zabudowania plebańskie. W 1958 roku przystąpiono do budowy nowych organów.