Abwehrgruppe-102 – oddział rozpoznawczo-wywiadowczy Abwehry podczas II wojny światowej.
Oddział został sformowany krótko po zaatakowaniu ZSRR przez wojska niemieckie 22 czerwca 1941 r. Był podporządkowany 17 Armii, zaś od maja 1943 r. – 8 Armii. Wchodził w skład Abwehrkommando-1A, od lipca 1942 r. – Abwehrkommando-101, zaś od listopada 1943 r. – Abwehrkommando-106. Do grudnia 1942 r. na czele Abwehrgruppe-102 stał ppłk Paul von Hopf-Hoyer, potem kpt. Karl Hess (do stycznia 1943 r.), por. Schtandtke (do maja 1943 r.), a następnie kpt. Martin Rudel (do końca wojny). Oddział działał na okupowanej Ukrainie i północnym Kaukazie. Po reorganizacji w maju 1943 r., prowadził – obok rozpoznawczej i wywiadowczej – także działalność kontrwywiadowczą w miejscach dyslokacji oddziałów tyłowych 8 Armii. Agentura była werbowana spośród wziętych do niewoli czerwonoarmistów, osadzonych w obozach jenieckich w miejscowościach Stalino, Rostów nad Donem, Gorłówka, Charków, Konstantynowka, Artiomowsk, stanica Krymskaja, Krasnodar, Połtawa, Kirowohrad. Ochotnicy byli szkoleni przez Niemców i ich rosyjskich współpracowników na krótkoterminowych kursach wywiadowczych. Po pewnym czasie rozpoczęto również szkolenia dla agentów-radiowców, które trwały 2-3 miesiące.