Podczas studiów był członkiem Bratniej Pomocy oraz Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska. Po zamachu majowym został kierownikiem Biura Wydziału Wykonawczego Obozu Wielkiej Polski. Wszedł również do Ruchu Młodych OWP, który został później przekształcony w Sekcję Młodych Stronnictwa Narodowego. W latach 1927-1928 sprawował mandat radnego Warszawy. Pracował jednocześnie w Wydziale Prawnym Zarządu Miejskiego, a po zwolnieniu z pracy w 1930 rozpoczął praktykę adwokacką. 18 marca 1933 został aresztowany przez władze sanacyjne za działalność w OWPGazeta Bydgoska, R. 12, nr 66 (21 marca 1933), s. 1.. W 1935 wszedł do Komitetu Głównego Stronnictwa Narodowego. 4 sierpnia 1937 został prezesem Zarządu Głównego Zjednoczenia Zawodowego „Praca Polska”Praca Polska: miesięcznik poświęcony sprawom polskich pracowników, R. 1, nr 3 (wrzesień 1937), s. 4.. W wyborach samorządowych w 1938 kandydował do Rady Warszawy z listy nr 4 (Obóz Narodowy) w okręgu wyborczym XIIIWarszawski Dziennik Narodowy, R. 4, nr 346 (18 grudnia 1938), s. 7. W styczniu 1939 był przewodniczącym komitetu pogrzebowego Romana Dmowskiego.