1890–1918 Dobra koniunktura gospodarcza przyczyniła się do szybkiego rozwoju przedsiębiorstwa na początku XX w. W latach 1891–1896 wybudowano kolejny podwójny kompleks wydobywczy na granicy Katernberga z Heßler – o nazwie Zollverein 4/5 (1893), przy którym uruchomiono również koksownię z 60 kotłami firmy Brunck (1896). W 1891 pociągnięto kolejną nitkę wewnętrznej linii kolejowej, zapewniając połączenie z linią przedsiębiorstwa kolejowego Bergisch-Märkische Eisenbahn-Gesellschaft. W 1897 otwarto również nowy szyb wydobywczy nr 6 w Stoppenbergu. Kolejno powstawały: 1897–1899: Szyb nr 7 obok Szybu nr 3 (Zakład 3/7) 1897–1900: Szyb nr 8 obok Zakładu 1/2 (Zakład 1/2/8) 1903–1905: Szyb nr 9 obok Szybu nr 6 (Zakład 6/9) Wkrótce zmodernizowano też zakład 1/2, gdzie szyb nr 1 otrzymał niemiecki wyciąg szybowy, który zastąpił wieżę typu Malakow. Od 1900 wydobycie węgla przekroczyło 1,7 mln ton rocznie. Modernizacji poddano również koksownię – w 1901–1902 wygaszono 30 pieców z 1868, które zastąpiono nowymi. W 1905 30 pieców zastąpiono 60 kotłami z firmy Dr. Otto, które wykorzystywano do 1919. W 1908 uruchomiono 60 kotłów firmy Koppers, które pracowały do 1928. W 1914 uruchomiono kolejne 60 kotłów Koppers, które wykorzystywano do 1930.