Uroczysta chirotonia odbyła się 25 lipca tego samego roku w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie z udziałem patriarchy Moskwy i całej Rusi Pimena, metropolity leningradzkiego i nowogrodzkiego Nikodema, metropolity Tallinna i całej Estonii Aleksego, metropolity tulskiego i bielowskiego Juwenaliusza, metropolity mińskiego i całej Białorusi Antoniego oraz arcybiskupa wołokołamskiego Pitirima.
16 listopada 1979 został biskupem zwienigorodzkim, wikariuszem eparchii moskiewskiej i przedstawicielem Patriarchatu Moskiewskiego przy Patriarchacie Antiochii. 26 kwietnia 1985 przeniesiony na katedrę tambowską i miczuryńską, zaś w 1987 – włodzimierską i suzdalską. 30 grudnia 1988 podniesiony do godności arcybiskupiej.
W 1990 wyznaczony na arcybiskupa chersoneskiego. Po dwóch latach przeniesiony na katedrę grodzieńską i wołkowyską. W 1994 został wikariuszem eparchii stawropolskiej z tytułem biskupa bakijskiego oraz rektorem seminarium duchownego w Stawropolu, jednak już po roku został przeniesiony w stan spoczynku. 7 kwietnia 1999 wyznaczony do objęcia katedry orenburskiej i buzułuckiej, od 2004 jako metropolita.