Bibliotheca Corviniana, Biliotheca Corvina, Corvinae (węg. Mátyás könyvtára, na określenie kodeksów z niej pochodzących używa się także określeń: Corvinák, Mátyás Corvinák, ewentualnie Korvinák, Mátyás Korvinák, łac. Corvinae, wł. Biblioteca Corviniana) – biblioteka węgierskiego króla Macieja Korwina założona przy współudziale jego drugiej małżonki Beatrycze Aragońskiej na zamku w Budzie, tworzona pomiędzy 1460 a 1490 rokiem, uważana za jeden z najbardziej znanych i najwspanialszych księgozbiorów renesansowych. Bibliotekarzem zarządzającym księgozbiorem królewskim był przybyły z Italii humanista Galeotto Marzio.
Maciej rozpoczął tworzenie swej kolekcji około 1460 roku, systematycznie rozbudowując ją do stanu około 3000 woluminów (druków lub kodeksów rękopiśmiennych) w chwili swojej śmierci w 1490 roku, zwanych w historiografii i bibliologii mianem łacińskim Corvinae; kodeksy te zawierały łącznie około 4000–5000 dzieł, głównie autorów greckich i łacińskich.