Pan Karol jest krótką sztuką teatralną albo raczej kabaretową, napisaną w 1961 r. przez znanego austriackiego kabareciarza Helmuta Qualtingera oraz Carla Merza.
Sztuka jest monologiem w którym "bohater" sztuki, Pan Karol, opowiada swojemu młodemu współpracownikowi dla widzów niewidocznemu historię swojego życia.
Właściwie, słowo "bohater" chyba nie jest adekwatnym określeniem pana Karola... Chociaż widzowie najpierw odnoszą wrażenie, że pan Karol jest miły, serdeczny, może trochę naiwny i drobnomieszczański, ale szczery, w ciągu sztuki dowiadują się, że w rzeczywistości pan Karol jest najgorszym oportunistą i egoistą, który nigdy nie przegapia sposobności do zyskiwania, często kosztem innych. Jednocześnie pan Karol jest przekonany, że jest miłym człowiekiem, i że wszystko co zrobił, zrobił dobrze. Tylko żałuje, że nie zawsze był tak chciwy jak inni.
Poniższe cytaty ze sztuki wyjaśniają, jakim człowiekiem był pan Karol.
Kiedy byłem młody, dostarczałem artykuły spożywcze. Były tylko dwie możliwości, gdy dostarczyłem artykuły do jakiegoś domu: albo zastałem pana domu – więc dostałem przyzwoity napiwek. Albo nie zastałem pana, tylko panią. No rozumie pan, wtedy byłem przystojny... i za kwadrans dostałem napiwek od pani – napiwek zawsze dostałem.