Nikomedes III Euergetes (gr. Νικομήδης , Nikomḗdēs) (ur. ok. 185, zm. 94 p.n.e.) – król Bitynii od 127 p.n.e. do swej śmierci. Syn Nikomedesa II Epifanesa, króla Bitynii.
Przed r. 110 p.n.e. Nikomedes III zawarł początkowo sojusz z Mitrydatesem VI Eupatorem Dionizosem, królem Pontu. Ten ostatni zdobywając Paflagonię, podzielił się z sojusznikiem. Senat rzymski na wiadomość o tym wysłał posłów, by oddali zdobytą krainę. Mitrydates odpowiedział wyniośle, że ona należy do jego dziedzictwa. Nikomedes zaś skłamał, że ją zwróci prawowitemu królowi, bowiem zmienił imię swego syna na Pylajmenes, rzekomego potomka królów Paflagonii (Justynus, Epitoma, ks. XXXVII, rozdz. 4).
Nikomedes po zatrzymaniu Paflagonii, postanowił zająć sąsiednią Kapadocję. Poślubił Laodikę, która rządziła krajem po śmierci męża Ariaratesa VI Epifanesa Filopatora. Ale jego rządy nie trwały długo. Został bowiem wkrótce usunięty przez Mitrydatesa VI, który umieścił na tronie Ariaratesa VII Filometora, syna Ariaratesa VI i królowej Laodiki (XXXVIII 1).