Rafał Tarnowski herbu Leliwa (ur. przed 1741, zm. 8 marca 1803 w Warszawie) – generał-major wojsk koronnych (mianowany przed 12 marca 1781), członek Generalności konfederacji barskiej w 1771 rokuWładysław Konopczyński, Za kulisami Generalności Konfederacji Barskiej, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik XLIV, t. I, z. 1, 1930, s. 58., marszałek konfederacji barskiej województwa sandomierskiego i ziemi stężyckiej 27 kwietnia 1769 rokurkps Zakładu im. Ossolińskich II/553, k. 23., w czasie walk konfederackich rezydował przez pewien czas w Gaboltovie po austriackiej stronie granicy. Przewodniczący komisji porządkowej ziemi stężyckiej i garwolińskiej w powstaniu kościuszkowskimWładysław Konopczyński, Konfederacja barska, t. I, Warszawa 1991., s. 429, Henryk P. Kosk, Generalicja polska, t. II Pruszków 2001, s. 221., chorąży halicki, starosta kahorlicki. Właściciel dóbr Drążgów, Wasylewszczyzna i Poczajów, protoplasta drążgowskiej linii hrabiów Tarnowskich, hrabia Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Kawaler Orderu św. Stanisława Biskupa Męczennika (24 marca 1787).