Z tego też względu moc kotłowa jest zwykle mniejsza niż chwilowa, maksymalna moc silnika parowozu. Jednakże brak rezerw kotła (zbyt mała moc kotłowa) skutkuje wyczerpywaniem się zasobów pary w kotle, co wiąże się z obniżeniem ciśnienia i temperatury pary zasilającej silnik parowozuWystępuje tzw. wyczerpywanie się kotła i ogranicza to cechy trakcyjne parowozu. Aby to niekorzystne zjawisko usunąć konstruktorzy w niektórych kotłach (zob. Pt31) zastosowali rury cyrkulacyjne do zaprojektowanego po 1945 roku parowozu Pt47. Rury te bardzo poprawiały obieg wody w skrzyni ogniowej. Przy niezmienionych gabarytach i ogólnej konstrukcji walczaka znacznie poprawiła się moc kotłowa parowozu, co było szczególnie ważne na trudnym profilu trasy (stromy podjazd pod wzniesienie, ciężki skład, łuki o małym promieniu). W przypadku Ty45 zmiany były dużo bardziej widoczne – doszło do zmiany rozmiarów kotła, powierzchni ogrzewczej i przegrzewacza i tak narodził się Ty51 mający zdecydowanie większe zdolności trakcyjne. Duża moc kotłowa ułatwiała pracę drużyny parowozu, pozwalała np. odrobić pewne opóźnienie pociągu na szlaku.