Podczas gdy walki uliczne w południowych i zachodnich przedmieściach Wiednia rosły na sile 8 kwietnia, inne jednostki 3 Frontu Ukraińskiego ominęły Wiedeń i skierowały się na Linz i Graz.
Po operacji thumb|Medal „Za zdobycie Wiednia” W połowie kwietnia armie 3 Frontu Ukraińskiego wdarły się jeszcze głębiej na terytorium Austrii. Kompletnie wyczerpane pozostałości 6 Armii Pancernej SS zmuszone były do ucieczki w rejon pomiędzy Wiedniem i Linzem. W pogoń za nimi ruszyły jednostki 9 Gwardyjskiej Armii i 46 Armii. 26. i 27. Armia 3 Frontu Ukraińskiego kierowały się w rejon Grazu tuż za uciekającą 6 Armią. 57 Armia i 1 Armia bułgarska, także 3 Frontu Ukraińskiego, kierowały się w rejon na południe od Grazu (niedaleko Mariboru) w pogoni za uciekającą 2 Armią Pancerną. Żadna z niemieckich jednostek nie była w stanie stawić ciągłego oporu wojskom radzieckim, poza chwilowym opóźnianiem marszu jednostek wroga.
Wiele budynków Wiednia legło w gruzach. Nie było wody, elektryczności, gazu, a w związku z brakiem sił policyjnych bandy złożone zarówno z obcokrajowców, jak i Austriaków, atakowały i rabowały pozostawionych na łaskę losu mieszkańców Wiednia.