Marcina) oraz rozstrzeliwując ujętą ludność cywilną – Polaków i Żydów.
4 września 1939 roku Niemcy spędzili grupę mężczyzn na plac przykościelny, wśród nich Ignacego Trendę. Dowodzący akcją żołnierz niemiecki wepchnął go do wnętrza świątyni pod wiszący w kruchcie drewniany, barokowy krucyfiks z przełomu XVI i XVII wieku (pochodzący z dawnego klasztoru franciszkanów) i nakazał polanie przygotowanej sterty słomy oraz gałęzi ropą z kanistra i jej podpalenie. Trenda kategorycznie odmówił dokonania aktu świętokradztwa, odpowiadając według relacji świadków: „Jezusicku mój kochany, ja Cię podpalał nie będę”. Przebieg zajścia obserwował m.in. 6-letni wówczas naoczny świadek Wacław Ligór (późniejszy duchowny), który widział, jak po odmowie Trenda został przewrócony, a następnie wypchnięty przed budynek i zastrzelony strzałami w brzuch i głowę.
Podpalona przez samych żołnierzy niemieckich słoma osmaliła rzeźbę Chrystusa (zwęgleniu uległ m.in. palec u stopy, a polichromia uległa pęcherzowatemu zniszczeniu), jednak krucyfiks przetrwał pożar kościoła i po wojnie został przeniesiony do ołtarza głównego odbudowanej świątyni.