23 listopada 1993 Hey odebrał nagrody w kategoriach: zespół roku, nadzieja roku, płyta/kaseta roku (Fire) i przebój roku („Dreams”) w plebiscycie magazynu „Tylko Rock”, dodatkowo Nosowska zdobyła statuetkę dla wokalistki roku. W grudniu 1993 Izabelin Studio wydało kasetę VHS 3–17.X.93 Live, zawierającą film dokumentalny o październikowej trasie. Na przełomie 1993 i 1994 zespół zajął 4 na 10 miejsc w plebiscycie przebojów roku czasopisma „Bravo”, a Nosowska zdobyła Paszport „Polityki” w kategorii muzyki rozrywkowej oraz nagrodę Radia Kolor dla największej osobowości scenicznej. W lutym 1994 grupa zagrała trasę koncertową we Francji, a w kwietniu 1994 jej członkowie otrzymali tytuły Honorowych Mieszkańców Miasta Szczecina.
22 kwietnia 1994 nakładem Izabelin Studio ukazał się drugi album Hey, Ho!. W dniu premiery jego sprzedaż przekroczyła 100 tysięcy egzemplarzy, a po 10 dniach 250 tysięcy. W 1997 Związek Producentów Audio-Video certyfikował go potrójną platyną za osiągnięcie nakładu 300 tysięcy kopii. Album był promowany czterema singlami: „Misie”, „Is It Strange”, „Ja sowa” i „Ho”. Trzy pierwsze z nich dotarły do 1. miejsca Listy przebojów Programu Trzeciego, zaś czwarty do 2. Trasa koncertowa promująca Ho!