thumb|350px|right|« Jam » w Kontakt-Improwizacji Improwizacja kontaktowa (Contact improvisation CI) to technika tańca, w której kontakt fizyczny jest punktem startowym poszukiwań poprzez improwizację ruchową. Jest to więc forma improwizacji tanecznej i jedna z najbardziej znanych oraz najbardziej charakterystycznych form tańca postmodernistycznego (postmodern dance).
Historia Pierwszym przedstawieniem uznawanym za wykorzystujące improwizację kontaktową jest Magnesium Steve Paxtona (1972), które było wykonane przez Paxtona i studentów w Oberlin College w Warner Main w Warner Center. Pięć miesięcy po Magnesium Paxton poprowadził pierwszą serię swoich performance z użyciem techniki improwizacji kontaktowej w John Weber Art Gallery w Nowym Jorku w których tancerze wykonywali improwizację kontaktową w formie maratonu.
Praktyka i teoria Techniki improwizacji kontaktowej mogą składać się elementów związanych z przeniesieniem wagi ciała, dzieleniem wagi, przeciwwagę, przetaczanie, opadanie, podtrzymywanie i podnoszenie.