11 września 1944 roku, w stopniu pułkownika, został skierowany do służby w Wojsku Polskim na stanowisko szefa sztabu Dowództwa Wojsk Pancernych i Zmotoryzowanych. 30 grudnia 1944 roku Krajowa Rada Narodowa mianowała go generałem brygady. W 1945 roku wziął udział w kampanii niemieckiej. 11 lipca 1945 roku został awansowany na stopień generała majora wojsk pancernych Armii Czerwonej. 12 lipca 1945 roku powrócił do ZSRR. 14 lipca 1967 roku wyrokiem Trybunału Wojskowego Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego został zrehabilitowany.
Ordery i odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy (11 maja 1945) „za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą”. Order Lenina (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, dwukrotnie w 1944) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR, 20 września 1944)
Przypisy
Bibliografia Henryk Kosk, Generalicja polska, t. I, Pruszków 1998. Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 80.
http://www.vse-adresa.org/book-of-memory/bukva-0/name-48/surname-26/repression-0. https://gsvg33.narod.ru/boevoi_put.html.